Depresyjna wizja świata, który po kataklizmie cofa się w rozwoju do XIX wieku (brak elektryczności). Bardzo realistyczny emocjonalnie i poruszający film, który dzięki nieśpiesznej narracji możemy przeżyć, a może trafniej będzie napisać: przecierpieć / przemordować się razem z bohaterami. Doskonała Isabelle Huppert. Zimna i wzruszająca zarazem. Tylko umknęło mi chyba przesłanie. Ludzie są egoistyczni i źli?